Nitelikli Dolandırıcılık Suçu, Unsurları ve Cezası (TCK m.158)
Dolandırıcılık suçu, Türk Ceza Kanunu’nun (TCK) “Malvarlığına Karşı Suçlar” başlıklı onuncu bölümünde, m.157 ve m.158 maddelerinde düzenlenmiş; failin hileli davranışlarla bir kimseyi aldatması, mağdurun veya bir başkasının zararına olarak kendisine veya üçüncü bir kişiye haksız bir menfaat sağlamasıyla vücut bulan ekonomik bir suçtur. Kanun koyucu bu suç tipinde yalnızca bireylerin mülkiyet hakkını değil, aynı zamanda toplumsal yaşamın sürdürülebilmesi için elzem olan dürüstlük, karşılıklı güven ve ticari itimat ilkelerini de koruma altına almıştır. Ceza hukuku doktrininde dolandırıcılık, serbest hareketli bir suç olarak kabul edilir. Bu durum, suçun belirli şablon eylemlerle değil, amaca hizmet eden her türlü hileli davranışla işlenebileceğini gösterir. Ancak suçun basit hali (TCK m.157) ile daha ağır cezai yaptırımlar öngören nitelikli hali (TCK m.158) arasında hem korunan hukuki değerlerin yoğunluğu hem de failin hileyi kurgularken başvurduğu araçların niteliği bakımından derin yapısal farklar mevcuttur. Dolandırıcılık Suçunun Üç Temel Direği (Suçun Unsurları) Bir eylemin dolandırıcılık suçu kapsamında değerlendirilebilmesi [...]